Maar daarom je vrijstaande huis, je tuin meteen op te geven? Nee toch!
En toch gebeurde dat bij ons in 1999.

Er was een inbraak geweest; de vertrouwde werkster werd ziek en kon niet meer komen; de tuin zelf blijven doen werd wat vermoeiender; de tuinman kwam steeds met andere hulpen aanzetten; er was een lekkage, een kleine maar, de loodgieter had niet meteen tijd; dan was de CV uitgevallen, natuurlijk in een weekend in de winter; er waaide een dakpan af; vergeten het huisvuil op tijd buiten te zetten; en ga zo maar door.
Ieder ding op zich niet onoverkomelijk, maar alles samen niet het prettig leven gevoel.

We klopten aan bij een serviceflat, de Burghave.
Sommige vrienden begrepen dat helemaal niet. “Je bent toch nog fit genoeg!”
Nu 6 jaar later: wij hebben geen seconde spijt gehad van onze beslissing. We voelden ons meteen prettig in de Burghave, geborgen en toch vrij. Zorgen en lasten gleden van onze schouders af. Hulp en assistentie, waar nodig. We reizen nog veel en trekken onbezorgd de deur achter ons dicht. En daarna komen we weer “echt thuis”.

En die vrienden? Jammer genoeg hebben velen daarvan inmiddels grote spijt, dat ze niet bijtijds hebben ingezien, dat het leven moeilijker wordt bij het ouder worden, en dat, als je te lang wacht, je de mogelijkheid verspeelt nog binnen te komen in de serviceflat, waarvan ze inmiddels echt wel de voordelen zijn gaan begrijpen!